 |
 |
||||
|
|
Avebury
De wal heeft vier ingangen naar de vier windrichtingen. Omdat de greppel erbinnen ligt, is het onwaarschijnlijk dat Avebury een defensieve functie had. Vlakbij de greppel staat de grote cirkel van massieve, onregelmatige stenen in een kring met een diameter van 427 meter. De cirkel bestaat nu uit 27 stenen, maar in vroegere tijd waren dat er zeker 98. Binnen de grote cirkel staan twee kleinere steencirkels die de noordelijke en de zuidelijke cirkel worden genoemd. De noordelijke cirkel is 99 meter in diameter en bestond oorspronkelijk uit 27 stenen, waarvan er vandaag de dag nog vier overeind staan. De diameter van de zuidelijke cirkel bedroeg 105 meter en telde 29 stenen, waarvan er nog vijf op hun plaats zijn.
Dr. William Stukeley maakte vanaf 1720, nadat hij werd getroffen door het feit dat de lokale boeren zonder nadenken het monument vernielden, meer dan dertig jaar metingen en talloze tekeningen van de plek. Deze tekeningen zijn tegenwoordig de enige bron die ons informatie verschaft over de gigantische grootte van het monument. Stukeley was de eerste persoon die in de plattegrond van Avebury het lichaam van een slang, een traditioneel alchemistisch symbool, ontdekte. Het was een slang die door een cirkel ging, waarbij zijn hoofd en staart werden gemarkeerd door de toegangswegen. Een van die wegen eindigde in een andere steencirkel die bekend stond als ‘het heiligdom’. Met zijn onderzoeken bewees Stukeley dat niet alleen het heiligdom, maar ook verschillende andere aarden en stenen monumenten tot het complex van Avebury behoorden. Zie ook:
Bouw van een steencirkel Celtic Webmerchant:
|
|
|||
 |
|||||
|
copyright © 2008 CelticBritain.net, Alle rechten voorbehouden. |
|||||
30
kilometer ten noorden van
De
twee binnenste kringen dateren waarschijnlijk uit ± 2600 v.Chr. en zijn
dus ouder dan de buitenste cirkel, die rond 2500 v.Chr. samen met de
greppel, die vroeger waarschijnlijk met water was gevuld, en de wal is
geconstrueerd. Om de plek bouwklaar te maken, was het nodig dat er naar
schatting 200.000 ton steen moest worden weggehakt. De zandstenen die
gebruikt werden voor de bouw van het complex moest van twee mijl van de
bouwplek af komen, deze stenen zijn tweeëneenhalf tot zes meter hoog en
de grootste hiervan weegt 40 ton. Ze werden na het vervoer vijftien tot
zestig centimeter in de grond gezet. Vanaf
ongeveer de 14de eeuw zijn er veel stenen verplaatst en
hergebruikt, maar in de vroege 19de eeuw was de
oorspronkelijke vorm van het Avebury-complex nog zichtbaar. 
