Beltane

Beltane is een Engelse verbastering van het Ierse Bealtaine. Het is niet duidelijk naar wat Beal- verwijst, mogelijk naar Bel, een herdersgod, of naar ‘bel’ in de zin van helder. Tene betekent vuur. Het is dus mogelijk dat het woord Beltane zoiets betekent als ‘gelukkig vuur’, omdat het springen tussen twee Beltanevuren geluk, gezondheid en welvaart zou brengen.

Terwijl druïden op de vooravond van het feest de Beltanevuren op heuvels ontstaken, voerden ze hun rituelen op om het zonlicht terug naar de aarde te brengen. In Schotland werden alle vuren gedoofd en werden andere, grote vuren aangestoken met het hout van de negen heilige bomen. Wanneer het hout vlam vatte, symboliseerde dit de overwinning van de lichte op de donkere helft van het jaar. Het Keltisch jaar werd namelijk in twee delen verdeeld, en Beltane markeerde het begin van de lichte helft. De donkere helft begon met Beltanes tegenhanger, Samhain.

Na het ontsteken van het vuur staken de mensen fakkels in de vlammen en maakten daarmee cirkelbewegingen boven hun hoofd om de baan van de zon te imiteren. Als iemand een lange reis of een gevaarlijke onderneming ging starten, sprong hij driemaal voor- en achterwaarts over het vuur voor geluk. Als het vuur minder werd sprongen ook de meisjes eroverheen om zich te verzekeren van goede echtgenoten; zwangere vrouwen stapten eroverheen om een gemakkelijke geboorte te bewerkstelligen en ook de kleinste kinderen werden over het vuur heen gedragen. Nadat het vuur langzaam was gedoofd werden de spaanders tussen de geplante gewassen gegooid om ze te beschermen en elk gezin bracht er een paar mee naar huis, om daarmee nieuw vuur in hun haard aan te steken.

Beltane was ook een tijd van vruchtbaarheid en onbegrensde vrolijkheid, want jong en oud brachten de nacht door met vrijerijen. In de ochtend keerden ze naar huis terug met grote bossen van meidoorn en andere lentebloemen om henzelf, hun familie en de huizen te versieren, ze stopten bij elke woning om daar bloemen achter te laten. In elk dorp werd de meiboom, gewoonlijk van berk of es gemaakt, opgericht, waaromheen het dansen en feesten begon. Festiviteiten werden geleid door de plaatsvervangers van de meikoningin en haar gemaal, de Groene Man, de god van het wilde woud.

copyright © 2008 CelticBritain.net, Alle rechten voorbehouden.