Samhain

Samhain is een van de twee grootste feesten van het Keltische jaar, want de Kelten kenden twee seizoenen, het lichte en het donkere, die op Beltane en op Samhain begonnen. Het werd gevierd rond 1 november en duurde drie dagen. Sommigen geloven dat Samhain van deze twee het belangrijkste was, dat het feest het begin van een geheel nieuwe cyclus aanduidde, net zoals een Keltische dag ’s nachts begon. Want het was duidelijk dat er in de duistere stilte fluisteringen over een nieuw begin ontstaan. Terwijl Beltane de zomer verwelkomt met vreugdevolle ceremonies bij zonsopkomst, is het magierijkste deel van dit festival de vooravond van Samhain, dat vandaag de dag bekend staat als Halloween.

Samhain betekent letterlijk ‘het einde van de zomer’. De krijgers legden de wapens neer en de herders leidden vee en schapen van de heuvels de stallen in. Degenen die bestemd waren voor de tafel werden geslacht, nadat ze ritueel werden toegezegd aan de goden. De gehele oogst moest verzameld zijn, want in november zouden de elfen komen en met hun adem de planten doen verdorren. De voorbereidingen en het feest zelf vormden een vrolijke tijd van familiebijeenkomsten, wanneer alle leden van het huishouden samenwerkten om de winter te verwelkomen.

In het oude Ierland verzamelden de mensen zich bij hun rituele centra, want op Samhain kwamen ook de stammen bijeen. De grootste bijeenkomst werd gehouden bij Tara, bij de troon van de Hoge Koning en het hart van het geheiligde land, het punt waar het nieuwe jaar ontvangen werd. In elk huishouden werden de vuren gedoofd. Allen wachtten voor de druďden die negentien kilometer van Tara af, op de plaats waar de dochter van een grote druďde begraven zou liggen, het nieuwe vuur zouden ontsteken.

Het duister begon zijn opmars op Samhain. Dit was niet iets om bang voor te zijn, maar te eerbiedigen, de Kelten zagen deze periode dan ook als een van kracht en magie. Onze wereld en de werelden van de doden en de goden lagen bij Samhain zeer dicht bij elkaar dus er werden veel offergaven gedaan om hen tevreden te stellen. Persoonlijke gebeden in de vorm van dingen die de wensen symboliseerden, werden in het vuur gegooid en aan het einde van de ceremoniën werden fakkels aangestoken van het vuur bij Tara om daarmee de vuren in de huizen weer aan te steken. Wanneer het nieuwe vuur ontvangen werd, markeerde dit een nieuw begin.

Na de komst van het christendom werd Samhain veranderd in Allerheiligen om de zielen van de gezegende doden die dat jaar waren gestorven te herdenken en de nacht voor Samhain werd Allerheiligenavond, All Hallows Eve in het Engels, en werd later Hallow-e’en.

De vuren bij Samhain bleven zeker tot rond het begin van de 20ste eeuw. Jongeren en bedienden staken fakkels aan en renden daarmee rond de heggen en velden van de huizen en de pastors van de plaatselijke kerk omringden hun parochie met een magische cirkel van licht. Hierna werd de as van de vuren op de akkers gestrooid om deze te beschermen in de wintertijd – en dat maakte de grond natuurlijk ook vruchtbaar.

Zelfs vandaag de dag worden in Groot-Brittannië rond de oorspronkelijke datum van Samhain nog vuren aangestoken, alhoewel de betekenis van Samhain nu vaak is verstrengeld met die van Guy Fawkes Day,

 







   

Gesponsord door Celtic Webmerchant:

                 
Keltische torque € 24,-                          Romeins schrijfgerei 28,90                           Keltische helm € 277,-
 
 

copyright © 2008 CelticBritain.net, Alle rechten voorbehouden.