|
|
Keltische begrafenissen
 Begrafenismanieren waren in
de Keltische wereld niet hetzelfde. Het lag aan de stam of het gebied
waar iemand leefde, op welke wijze hij of zij begraven werd. De meeste
Kelten werden eerst verbrand, voordat hun resten werden toevertrouwd aan
een graf. Duidelijk is, dat alleen de belangrijkste mensen zich een
groot graf konden veroorloven. Hieronder volgt een overzicht van de
verschillende soorten Keltische grav
Cairns
Een cairn is een grote hoop
stenen, waaronder vaak begrafenisresten liggen. Soms staat er rond de
cairn nog een ring stenen om het bouwsel rechtop te houden. De meeste
cairns vormen een halve bol, maar de stenen die wig-, hof- en
portaaltombes bedekken en ook cairns worden genoemd, hebben vaak een
andere vorm.
Cists
Er zijn twee verschillende
begraafkamers die cists of kists worden genoemd. Cists zijn kleine boxen
gemaakt van stenen, met een deksteen erop. Ze zijn meestal niet groter
dan 1,5 m2 en werden zowel los als in cairns gebruikt. Kists
zijn veel groter, meestal bovengronds en bedekt door een cairn. Ze zijn
meestal rechthoekig met rechtopstaande zijden, maar er zijn er ook met
schuinstaande zijden.
Ganggraven
Ganggraven zijn de bekendste
vormen van Keltische graven, omdat er verschillende graven van dit type
goed bewaard zijn gegraven. Een ganggraf bestaat vaak uit een kruisvorm,
met een gang die naar de belangrijkste kamer leidt, waaraan drie
kleinere kamers liggen. Er zijn echter ook andere vormen van ganggraven,
soms niet eens met een gang. Sommige ganggraven hebben een ronde of een
veelhoekige kamer en een met vier in plaats van twee kamers aan de
zijkanten. Nadat de gang en de kamers waren aangelegd, werden ze bedekt
met een heuvel aarde of een stenen cairn.
Grafheuvel
Een grafheuvel is een simpele
aarden heuvel over een of meerdere menselijke resten. Deze vorm van
begraven werd voornamelijk in de bronstijd toegepast. De grafheuvel kan
onder andere ring-, bol-, bel- of eivormig zijn. Ringheuvels werden
gemaakt met een ronde greppel en zonder terp. Bolheuvels zijn simpele,
ronde grafheuvels zonder greppel of wal.
Hoftombes
Hoftombes zijn tombes die te
herkennen zijn aan hun binnenplaats of hof. Deze wordt omgeven door een
galerij. De galerij is breed aan de ingang, maar loopt toe tot in een
punt aan achterkant. De galerij werd afgedekt door dekstenen, die soms
direct bovenop de galerij, soms bovenop extra stutten waren geplaatst.
Hoftombes kunnen zowel een als twee galerijen hebben. De versie met een
galerij is vaak hoefijzervormig of vormt een gehele cirkel om het hof
heen, waarbij de ingang tot de galerij tegenover die tot het hof ligt.
De hoftombes met twee galerijen komen in drie verschillende varianten
voor. Een bestaat uit twee halve hofjes aan de uiteinden van de tombe,
een naar het noorden en een naar het zuiden gericht. Dit type werd
bedekt door een cairn. Een ander heeft een hof in het midden, waarbij de
ingangen naar het oosten en het westen zijn gericht. Dit soort hoftombe
werd door twee cairns bedekt, die naar beneden afliepen naar het hof
toe. Het laatste en minst gebruikte type hoftombe heeft twee galerijen
naast elkaar met voor de galerijen het hof.
Portaaltombes
Portaaltombes zijn tombes die
vaak onterecht hunebed worden genoemd. Ze bestaan uit twee
rechtopstaande stenen met vaak ongeveer dezelfde grootte, waarop een
deksteen rust die vaak in een hoek van 22 graden ligt. De portaalstenen
zijn maximaal 3,5 meter hoog zijn en de deksteen kan dit formaat nog met
1,5 meter verhogen. Vaak zijn er tussen de twee portaalstenen twee
andere stenen in de breedte van de tombe gelegd als een soort deur. Deze
hebben niet altijd dezelfde hoogte als de portaalstenen zelf, maar zijn
half of driekwart zo hoog of even groot. Vaak zijn de deurstenen
verwijderd om de ingang naar de kamer te vergemakkelijken. De kamer
zelf, waar de overblijfselen werden bewaard, is meestal niet even hoog
als de portaalstenen. Oorspronkelijk vormde een portaaltombe het einde
van een lange cairn, maar hier is niets meer van over.
Wigtombes
Wigtombes hebben hun naam
gekregen, doordat ze hoger en breder aan de ingang zijn dan aan het
uiteinde. Over het algemeen zijn ze vrij smal. Net als hoftombes hebben
ze een galerij, die de tombe in verschillende compartimenten verdeeld
door kleinere stenen. Deze galerijen kunnen wel acht meter lang zijn. De
wanden van een wigtombe zijn gemaakt van twee of soms zelfs drie rijen
stenen, waarin dit type uniek is. De wigtombes werden bedekt met grote
blokken, of tegels, die op de bovenkant van de muren leunden. In sommige
gevallen werd er een portiek gevormd, doordat een tegel tot over de
deursteen uitstak. Bij de meeste tombes is het dak echter grotendeels
verloren gegaan. Wigtombes werden bedekt met een cairn, waarvan de vorm
vaak nog steeds te zien is.
Zie ook:
Stammen van Britttannië
Druïden,
ovaten en barden
Kracht van de natuur
Celtic Webmerchant:
 c
Keltische spiraal
€ 9,-
Epona sieraad €
52,-
Book of Kells
sieraad
€ 90,-
|
|
