|
Cavalerie
Het
paard was vanaf het begin der tijden een heilig dier voor de Kelten en
had ook een eigen
godin,
Epona. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Keltische cavalerie
sterk en mobiel was en zelfs door de
Romeinen gehuurd werd. De krijgers
te paard vochten vaak met speer en schild. Wanneer ze op de grond
terechtkwamen, wat zelden gebeurde, trokken ze hun zwaard en vochten te
voet verder. Er werden vaak paardenraces gehouden en degenen die hierin
uitblonken, genoten veel aanzien binnen de stam.
De
strijdwagen
De
strijdwagen of chariot was een typisch voorbeeld van Keltische
oorlogvoering. De Keltische versie was licht, had twee wielen en werd
getrokken door twee paarden. Hij was minder dan vier meter lang en
smaller dan twee meter. Wat deze strijdwagen zo speciaal maakte was dat
de bodem van de chariot niet vast zat, maar met touwen waren bevestigd
aan het frame van de strijdwagen. Dit maakte het een stuk comfortabeler
om in te rijden en makkelijker om vanaf te vechten. Daarnaast zaten er
lange messen aan de assen van de wielen, wat het mogelijk maakte op de
vijand in te rijden en zo veel verwondingen aan te brengen.
Over het
algemeen werd de strijdwagen door twee personen bereden. De menner zat
bij de open voorkant van de wagen en bestuurde de paarden. De strijder
stond achter hem en wierp zijn speren op de vijand of beschoot hem met
zijn boog op een afstand. Ook kwam het voor dat de oorlogsleider in de
chariot werd gemend. Zijn taak was dan zijn leger te bevelen, daarnaast
reed de menner vaak op de vijand in en kreeg de krijger de kans om grote
hoeveelheden vijanden neer te slaan. Hierbij was het wel belangrijk dat
er niet al te veel vijanden in een groep waren, omdat anders de
strijdwagen tot stilstand zou komen. Dit had meestal de dood tot gevolg.
Zie ook:
Keltische wapens
Keltische oorlogen
Celtic Webmerchant:

Schots zwaard
€ 79,10
Basket hilted
broadsword€ 65,40
Enkelhandig Vikingzwaard
€ 70,15
|