Cunobelinus

Cunobelinus staat bekend als koning van zuid pre-Romeins Brittannië. Hij wordt beschreven door Suetonius en Dio Cassius, staat op diverse verschillende munten vermeld en zijn naam kent veel variaties. Cunobelinus, staat in de legenden bekend als Cynfelyn, Kymbelinus en Cymbeline dat hond van de god Belenus of zonnenhond betekend. Zijn naam was bekend tot in Griekenland waar ze hem Kynobellinus, Κυνοβελλίνος noemden.
Uit historische bronnen blijkt dat dat Cunobelinus aan de macht kwam rond ongeveer 9 v.Chr. Dit bewijs wordt onderbouwd door de munten die voor hem zijn geslagen in de periode. Dit was niet de eerste koning waarvoor de Catuvellauni munten sloegen, Cunobelinus vader Tasciovanus liet deze al langere tijd maken.
Door de problemen die optraden tijdens Caesar’s eerste expeditie in Brittannië was hij kort na zijn aankomst genoodzaakt terug te keren naar Gallië. Gallië was door Caesar ingenomen maar hij wilde meer, hij wilde Brittannië, dit was de aanleiding tot zijn experditie. Gallie was niet gemakkelijk in de hand te houden, de Gallische krijgsheren kwamen regelmatig in opstand en Brittannië steunden hun broeders op verschillende manieren. Caesar zag daarom de noodzaak om bondgenoten te zoeken in Zuid-Brittannië.
Dit zou de weg open laten voor toekomstige expedities. De Kelten in Brittannië dreven al eeuwen handel met Gallië onder andere in tin brons en slaven. Dit ging door tot na de Romeinse verovering. Vanuit Brittannië werden goud, zilver, graan, wol en huiden geruild tegen Romeinse goederen zoals glas, wijn en andere luxe producten. Gedurende deze periode werden de Keltische leiders steeds machtiger en sommige werden zelfs pro Romeins.
In deze tijd kwam Cunobelinus aan de macht. Hij was de zoon van Tasciovanus en de kleinzoon van Cassivellaunus die de Romeinen tijdens Caesar’s invasie bevocht. Cunobelinus zag zijn mogelijkheden om een bondgenoot van Romen te worden en zo eventueel tegen zijn naburige stam de Trinovantes op te trekken. In 54 n.Chr werd een groot Romeins leger echter verslagen door de Germanen bij Teutoburg, dit zorgde ervoor dat Rome geen legers kon missen om Cunobelin te hulp te komen.
Opvallend aan Cunobelinus is dat hij de titel REX (koning) gebruikte. Tijdens zijn heerschappij nam zijn volk dan ook veel Romeinse gewoontes over, zo werden er munten geslagen om handel mee te drijven in Gallië. Er werden steeds meer luxe goederen zoals bekers, glaswerk, wijn en olijven geïmporteerd uit gebieden zoals Italië en Spanje.
Cunobelinus had drie zonen, Adminius, Togodumnus en Caratacus. Zijn eigen broer heette Epaticcus. Epaticcus nam de macht over in de gebieden van de Atrebates en breidde zijn gebied verder uit tot aan zijn dood in 35 n.Chr. Het gebied van de Atrebates viel zo in handen van Caratacus.
Cunobelinus stierf rond 43 n.Chr. Na zijn dood veroverde Caratacus het complete rijk van de Atrebates en hun koning Verica was genoodzaakt om naar Rome toe te vluchten.

De regeringsperiode van Cunofelinus wordt gekarakteriseerd door de Romeinse invloeden die veelal na de invasie van Julius Caesar in 55 v.Chr ontstonden. Tijdens deze invasie werd ook de alliantie tussen de Romeinen en de Trinovantes gesloten. In het Zuid-Oosten van Engeland maakten de Kelten geen gebruik van heuvelforten, maar van oppida zoals Camulodunum (Colchester) en Calleva (Silchester). Oppida zijn kleine steden die de oorspronkelijke heuvelforten vervingen. Het woord is echter pas later door Julius Caesar bedacht. Oppida is een duidelijk voorbeeld van verstedelijking binnen de Keltische gemeenschap, die vrijwel altijd veroorzaakt werd door handel. Dankzij deze Oppida hebben we archeologisch bewijs van koning Cunobelinus. Zo zijn er veel munten met zijn afbeelding teruggevonden, allemaal duidelijk geïnspireerd op Romeinse munten. Daarnaast zijn er een groot aantal Romeinse voorwerpen die waarschijnlijk uit de tijd van Cunobelinus stammen teruggevonden.