 |
 |
||||
|
|
Toen Edward de 1ste Schotland in maart 1296 binnenviel, vielen vader en zoon Comyn samen met hun neef, de earl van Buchan, Carlisle binnen, dat voor de Engelsen werd gehouden door Robert Bruce, earl van Carrick en vader van de toekomstige koning. Later keerde deze neef zich tegen the Red Comyn en diens vader. Het Schotse leger droop af, omdat ze geen belegeringsmateriaal bij zich hadden en ging naar het zuiden om zich bij een groter leger te voegen. Op 27 april dat jaar werd the Red Comyn gevangen genomen bij de slag bij Dunbar en werd hij in de Tower in Londen gevangen gezet. Aan het eind van 1296 werd hij vrijgelaten op voorwaarde dat hij met de Engelsen mee zou vechten tegen de Fransen in Vlaanderen. Toen William Wallace in 1297 begon met zijn opstand en de Engelsen op Stirling Bridge versloeg, deserteerde John met enkele andere Schotten om naar hun vaderland terug te komen. In maart 1298 was hij in Parijs om de Franse koning Filips de 4de om hulp voor Schotland te vragen. Het enige wat hij kreeg was een vrijbrief voor zijn terugtocht. De Comyns sloten zich aan bij Wallace’ leger en verschaften hem een deel van de cavalerie, wat altijd de zwakte van de Schotse troepen was geweest.
Bruce trad het volgende jaar af als Beschermer, toen de terugkeer van John Balliol erg waarschijnlijk was. William Lamberton en John Comyn bleven nu achter, maar dit was niet naar tevredenheid van de laatste, omdat Lamberton veel meer achter Bruce stond dan achter Balliol. Daarom maakte Comyn plaats voor sir Ingram d’Umphraville Beschermer. Waarschijnlijk was dit van te voren afgesproken, want d’Umphraville was familie van koning John. In mei 1301 waren zowel Lamberton als d’Umphraville geen Beschermer meer, maar was John de Soules degene die de taak van koning waarnam. Deze ging in 1302 naar Frankrijk en John Comyn werd weer aangesteld als de enige Beschermer, deze positie bekleedde hij voor twee jaar. Zijn ster steeg snel, met name nadat hij en sir Simon Fraser de Engelsen bij de slag bij Roslin hadden verslagen in februari 1303. Maar aan het einde van het jaar tekenden Engeland en Frankrijk een vredesverdrag en maakte Edward de 1ste zich op voor een invasie.Comyn trad onmiddellijk in onderhandeling met hem en in februari 1304 was het vredesverdrag opgesteld, waarin met name William Wallace werd genoemd als degene die Engeland graag gevangen wilde nemen. Inderdaad werd hij verraden door sir John de Menteith en in 1305 geëxecuteerd.
Zie ook: Celtic Webmerchant:
|
|
|||
 |
|||||
|
copyright © 2008 CelticBritain.net, Alle rechten voorbehouden. Sitemap Contact |
|||||
John Comyn
John
‘the red’ Comyn, lord van Badenoch, werd rond 1270 geboren als zoon van
John ‘the Black’ Comyn en Eleanor Balliol. Zijn vader was een van de
mededingers naar de Schotse kroon geweest na de dood van Alexander de 3de,
omdat hij afstamde van koning Donald Bán. Zijn moeder was Eleanor
Balliol, de dochter van John Balliol, die uiteindelijk koning was
geworden en volop werd gesteund door haar man. John stamde dus van twee
kanten af van een koninklijke lijn en trouwde daarnaast ook nog met Joan
de Valence, dochter van een neef van Edward de 1ste, koning
van Engeland. De Comyns waren een van de belangrijkste families van
Schotland, omdat ze het lordschap Badenoch en het earldom Buchan naast
talloze andere landgoederen in hun bezit hadden. 
Op
22 juli 1298 werd William Wallace verslagen door de Engelsen in de slag
bij Falkirk. Het is mogelijk dat John Comyn daar aanwezig was bij de
cavalerie die wegvluchtte, waardoor de nederlaag van Wallace een feit
werd. De bronnen die echter over Falkirk schrijven, zijn pas vele
decennia daarna opgesteld en bedoeld om Wallace en koning Robert the
Bruce in een positief daglicht te stellen en dus automatisch hun
vijanden – de Comyns – in een negatief. Comyn werd niet voor
verantwoordelijke gehouden, want toen William Wallace aftrad als
Beschermer van Schotland door zijn nederlaag op Falkirk werd Comyn
aangewezen als zijn opvolger, samen met Robert Bruce, de toekomstige
koning. Het was water en vuur tussen de twee mannen en tijdens een
vergadering in 1299 heeft Comyn Bruce volgens een Engelse spion bij de
keel gegrepen in een discussie. Om de gemoederen wat te bedaren werd
William Lamberton, bisschop van St. Andrews, aangewezen als derde
Beschermer.
In
1306 was het duidelijk geworden dat John Balliol niet meer terug zou
keren als koning van Schotland. Er waren twee mogelijke opvolgers:
Robert Bruce en John the Red Comyn. Op 10 februari 1306 ontmoetten de
twee rivalen elkaar in de kerk van Grefriars in Dumfries. Tijdens deze
ontmoeting trok Bruce zijn dolk en stak Comyn neer voor het altaar.
Bruce ging weg, maar sir Roger Kirkpatrick ging terug en doodde de al
dodelijk gewonde Comyn. Iets meer dan twee weken later, op 25 februari
1306, liet Robert Bruce zichzelf kronen als koning van Schotland.
