|
|
Taken van de Druïden
 Een opleiding tot druïden duurde volgens Caesar ongeveer 20 jaar, alle
informatie werd oraal overgedragen en vrijwel niets werd opgeschreven. De
druïdische klasse een zeer belangrijke rol in de Keltische maatschappij. Ze
vervulden verschillende functies zoals bemiddelaars, rechters, diplomaten,
priesters, filosofen, doctoren, astronomen en bewakers van de oude tradities.
Mogelijk was een druïde in al deze onderwerpen geschoold maar in slechts
bepaalde aspecten gespecialiseerd. Duidelijk is dat de meeste van deze taken van
wetenschappelijke aard zijn en dat de druïde de Keltische wetenschappelijke
klasse vertegenwoordigde.
Druïden als priesters
Een van de belangrijkste taken van een priester is om als contactpersoon tussen
de gewone wereld en het bovennatuurlijke te dienen, zoals de christelijke
priesters in onze huidige maatschappij. Zij fungeren als link tussen god en de
mensen door het sacrament uit te delen en de leer van god over te dragen. Net
als de druïden treden zij ook op als onderhandelaars bij politieke conflicten,
zoals in Noord-Ierland, Bosnië en Zuid-Afrika. Door de kennis van
 het
bovennatuurlijke had de druïde de autoriteit te kunnen onderhandelen bij
conflicten, als vertegenwoordiger van de goden genoot hij dan ook
onschendbaarheid.
Er is weinig bekend over hoe de Kelten hun goden aanbaden voor de Romeinse tijd,
toch moet het contact met de bovennatuurlijke wereld een dagelijkse bezigheid
zijn geweest. Bidden en offeren boden de mogelijkheid om de goden voor je te
winnen en ze over te halen om je te helpen in plaats van je te straffen. Er zijn
binnen de Keltische archeologie dan ook veel voorbeelden van voorwerpen, dieren
en mensen die zijn geofferd aan de goden. Oorspronkelijk werden de goden
aanbeden in de natuur, later werden gebeden gericht naar afbeeldingen van de
goden, net als de huisaltaars van de Romeinen en de kruizen en iconen van de
christenen. Veel inscripties en geofferde voorwerpen kwamen van pelgrims die
vanuit ver waren gereisd, bij het voor-Keltische Stonehenge is bijvoorbeeld het
lichaam van een man uit Zwitserland gevonden.
Net als vandaag de dag waren er publieke en gesloten diensten en gebeden. De
druïden hielden waarschijnlijk hun rituelen en gebeden voor de gehele stam op
publieke plaatsen die geassocieerd werden met het bovennatuurlijke, zoals
bronnen en bossen, maar ook waarschijnlijk de steencirkels die door hun
voorgangers gebouwd waren. Mogelijk werden er mindere priesters aangesteld om
gesloten diensten voor bijvoorbeeld de aristocratie te houden.
In vergelijkbare traditionele gemeenschappen als de Keltische wordt gebruik
gemaakt van sjamanen, zij houden contact met de andere wereld via een vorm van
hypnose die mogelijk door een geestverruimend middel wordt geschapen. Hierin
zien ze vaak dieren die een bepaalde voorspellende betekenis hebben. Er is geen
bewijs van sjamanisme binnen de Keltische cultuur, maar mogelijk wijzen de
hoofdtooi van de Deal warrior uit Kent en de hoofdtooi van een van de figuren op
de Gundestrupketel op een zekere vorm van sjamanisme binnen de Keltische
gemeenschap. Beide voorbeelden hebben veel weg van de hoofdtooien gedragen door
sjamanen uit Siberië en Noord-Amerika. Deze hoofdtooien met dierlijke
 symbolen
kunnen zijn gedragen door priesters of druïden om in trance tot de geest van
deze dieren door te dringen. Andere voorbeelden hiervan zijn te halen uit de
Ierse mythologie, waarbij een druïde in een runderhuid zou slapen en zou dromen
wie de volgende koning zou worden. Mogelijk zijn de vele afbeeldingen van
Keltische zoomorphics, half mens half dierfiguren, ook een verwijzing hiernaar.
Dieren bezitten krachten die mensen niet hebben, vandaar dat deze krachten vaak
naar het bovennatuurlijke werden verheven. Zo ontstond er een lijst met dieren
die door de Keltische cultuur aanbeden werden. Het is bekend dat de mensen al
sinds de ijzertijd gebruik maakten van stimulerende middelen, de Kelten stonden
bekend om hun wijn en vondsten uit het Duitse Hochdorf uit de Hallstattperiode
wijzen op het gebruik van cannabis. In Loch Tay in Schotland is daarnaast opium
gevonden van 3.000 jaar oud, uit de proto-Keltische periode.
De druïden zorgden ervoor dat de ziel van een overledene niet naar de zonloze
onderwereld zou gaan, maar zou reïncarneren. De druïden leerden dat de ziel
onsterfelijk was en steeds in een eindeloze cirkel met het hiernamaals herboren
wordt. De klassieke schrijver Hippolytus linkt dit geloof aan de Pythagoreïsche
leer. Deze twee leren wijken echter van elkaar af, zo ging het pythagorisme
ervan uit dat een mens kon reïncarneren in alle levende wezens. In het Keltische
geloof werd alleen verwezen naar de reïncarnatie van mensen. Caesar beschrijft
dat druïden groot belang hechten aan de reïncarnatie tussen twee menselijke
lichamen. Het gevolg van dit geloof was dat mensen dapperder worden, omdat ze de
dood niet vrezen
Druïden als rechters
 Caesar, Strabo en Diodorus Siculus vermelden dat druïden figureren als rechters
en onderhandelaars in zowel civiel als strafrecht. Druïden werden geacht de
oprechtste mensen van de samenleving te zijn, hierdoor figureerden ze niet
alleen als rechters binnen de stam, maar ook tussen de stamhoofden. Zij konden
oorlogen tussen de stammen verbieden of toestaan. Rechtspraak werd over het
algemeen gedaan op een centrale daarvoor aangewezen plaats, de zwaarste straf
die de druïde kon uitdelen was een vorm van excommunicatie. De persoon werd dan
door de gehele stam gemeden, werd verboden te offeren en aan alle andere
religieuze activiteiten deel te nemen. De persoon die deze straf kreeg stierf
een eenzame dood. In latere perioden in Ierland was de zwaarste straf echter
verbanning.
Druïden als filosofen
Een aantal klassieke schrijvers, waaronder ook de schrijvers die vijandig
tegenover de druïden stonden, bestempelen de druïden als filosofen. Pomponius
Mela noemt de druïden meesters in wijsheid, daarbij vermeldt hij dat druïden
problemen en onderwerpen rustig en weloverwogen beoordelen. De schrijvers uit
Alexandrië, die over het algemeen respectvol en positief tegenover de druïden
waren, beschrijven ze als intellectuelen en vergelijken hen met de grote
beschavingen van Egypte, Perzië en India. Het is lastig om de daadwerkelijke
filosofische activiteiten van de druïden te omschrijven. Alle klassieke bronnen
komen uit de Mediterrane omgeving waar grote filosofische debatten plaatsvonden
en filosofie uitermate populair was, vandaar dat er altijd vanuit een bepaalde
invalshoek naar de druïdische filosofie wordt gekeken.
Druïden als sterrenkundigen
 Een van de taken van de druïden was het bestuderen van de natuur en de wereld,
hierbij werd vooral gedacht aan astronomie. Cicero vermeldt dat druïden kennis
van de natuur bezitten. Pomponius Mela zegt dat druïden zichzelf kundig genoeg
achten kennis te bezitten over de formaten en vormen van de wereld, het heelal
en de stand van de maan. Lucanus beweert dat druïden kennis hebben van het
astrologie. De connectie tussen druïden en astrologie wordt vermeld in de
vroegchristelijk Ierse tekst: De druïden bestuderen de sterren. Een van de
redenen waarom de druïden astrologie gebruikten was om de wiskundige kalender te
berekenen waarin perioden, standen van de zon en ook feesten werden berekend.
Druïden en schrift
Druïden gebruikten geen schrift. Mogelijk deden ze dit vanwege twee redenen, in
de eerste plaats zodat hun systeem van geheugentraining niet verloren zou gaan.
Daarnaast voorkwam het dat hun kennis over werd gedragen aan andere
bevolkingslagen en de Romeinen, die het mogelijk hadden kunnen misbruiken. In
plaats van het schrift brachten ze de kennis mogelijk via dichtkunst en zang
over.
Caesar legt de nadruk op de tweede reden van deze beweringen, hij zegt dat de
druïden ten alle tijd proberen hun geheimen voor de buitenwereld te bewaren.
Logischerwijs zou het ook een kwestie van traditie kunnen zijn geweest, de
druïden stammen al uit een proto-Keltische periode. Hierdoor werden er van
oudsher bij de opleiding geen geschriften gebruikt en zou de verandering om dit
wel te gaan doen te groot zijn. Wel is bekend dat druïden als de rest van de
Keltische aristocratie konden schrijven.
Zie ook:
Het eiland Mona
Keltische
feestdagen
Goden van
Wales
Goden van
Ierland
De kracht van
de natuur
Celtic Webmerchant:
|
|
|
