Het zwaard,
meer dan een wapen alleen
Oakeshott type XI
1100-1175 n.Chr
Tijdens de 12de eeuw
veranderde vorm van de kling van gemiddeld 80 cm naar 90 cm door de
opkomst van de cavalerie. Het hoofddoel van de zwaarden bleef nog steeds
het slaan. De pareerstang van type XI was nog steeds plat en dun, maar
hierdoor was het zwaard door zijn lengte te flexibel om hard te kunnen
slaan. Type XI was lang en smal. Helaas zijn veel zwaarden van type XI
in slechte staat terug gevonden en hierdoor lijkt het alsof de punten
redelijk zijn afgerond. De pareerstang is recht en soms vierkant van
vorm, met een spitse ovalen of een ronde pommel. De kling is gemiddeld
91 tot 94 cm lang. Over het algemeen wordt
gedacht dat het type XI in de vroege 12de eeuw werd geïntroduceerd, maar
sommige zwaarden hebben elementen van vroegere tijden, zoals runen.
Mogelijk werden ze dus al in de 10de eeuw gebruikt. In ieder geval
werden de exemplaren van type XI tussen 1100 en 1175 geslagen.
Sommige modellen hebben veel kenmerken gemeenschappelijk met type XI,
maar hebben een bredere en kortere kling. Hierom zijn ze getypeerd als
type XIa.
Er zijn weinig historische afbeeldingen van type XI en XIa. Sommige
scènes van het tapijt van Bayeux en de Maciejowski bijbel tonen zwaarden
die van deze typen zijn. Ook de bronzen deuren van de kerk van st. Zeno
in Verona (Italië) tonen een strijder met een zwaard dat van dit type
kan zijn.
Terug naar
zwaardtyperingen
|
