White horse of Uffington
The
White Horse of Uffington is het oudste geoglief in Groot-Brittannië. De
afbeelding is een gestileerd paard van ongeveer 115 meter in lengte. Het
komt op de tweede plaats van wonderen van Groot-Brittannië.
De eerste beschrijving van het ontwerp komt uit 1919, maar het oudste
geschrift over de White Horse Hill, waar het heuvelfiguur op is gemaakt,
dateert uit 1070 en sinds de 17de eeuw is het een onderwerp
van discussie. Omdat de geoglief niet gemaakt is van dateerbaar
materiaal, kunnen niet exact vaststellen rond welke periode hij is
gemaakt. Er zijn over het algemeen
twee theorieën over de leeftijd van de White Horse. De een zegt dat het
uit de ijzertijd komt, aangezien het ontwerp hetzelfde is als op munten
uit deze tijd, de ander beweert dat het Angelsaksisch is en was bedoeld
om de overwinning van koning Alfred op de Denen te vieren. Na recent
onderzoek naar de grond op de bodem van de slenk, is gebleken dat de
White Horse veel ouder is. Hij stamt uit de late bronstijd, ongeveer
3000 jaar geleden. Vanwege deze hoge leeftijd is het verbazingwekkend
dat deze creatie nog steeds te zien is. Het zou minder dan tien jaar
duren tot het kalk was overgroeid en opgegaan in het landschap. Tot aan
het einde van de 19de eeuw werd het figuur eens in de zeven
jaar schoongemaakt. Dit ging gepaard met grote kermissen en markten die
drie dagen duurden. Toen deze festivals waren gestopt, werd het monument
verwaarloosd en bijna niet meer zichtbaar. Tijdens de tweede
wereldoorlog werd het bewust verborgen, om niet te dienen als
navigatiepunt voor bommenwerpers. Een tijd hierna nam het English
Heritage de zorg voor het paard op zich en herstelde het in zijn oude
glorie. Het is opvallend dat de traditie van het schoonmaken van de
White Horse zo lang in stand is gebleven, uiteraard was hij gebaseerd op
een locaal gebruik en de bevolking moet daar grote waarden aan hebben
gehecht.
De
beeldtenis is veruit de grootste die op de Britse eilanden voorkomt, hij
is 110 meter lang. Het paard is abstract gemaakt, maar duidelijk zijn de
vormen zichtbaar die het geheel tot een goede afbeelding maken. Wanneer
we kijken naar de stijl van de afbeelding staan we wederom voor een
raadsel. De afbeelding kan niet duidelijk worden getypeerd op
kunststijl. De eerste theorie om het paard te dateren was afgeleid op
Keltische munten uit de La
Tène periode. Een aantal Keltische munten vertonen de
Keltische paardengodin Epona, die in een groot aantal van de Keltische
landen werd vereerd. Mogelijk is de afbeelding op deze godin gebaseerd. Tijdens de vroege jaren 90
van de vorige eeuw hebben
archeologen verschillende greppels om en nabij
het monument onderzocht en dit bevestigde dat het paardenfiguur is
gemaakt door greppels uit te graven en deze vervolgens te vullen met
kalkblokken. Sinds de tijd van de constructie is er bijna niets
verschoven of veranderd. De reden van bouwen zal
waarschijnlijk altijd een mysterie blijven.
Het paard kan alleen vanuit
de lucht gezien worden en het was wellicht een teken voor de
Keltische
goden. De afbeelding onderstreept nogmaals wat we via zowel
literaire als archeologische bronnen over de Keltische cultuur tijdens
de Hallstatt en La
Tène periode weten. De Kelten waren uitstekende ruiters en
hadden een voorliefde voor paarden. Ze plaatste ze op hun munten en
hielde grote paardenraces. Ook worden de paarden vaak in verband met de
oorlog vermeld. Kelten hadden een uitstekende cavalerie, die later na de
Romeinse verovering als auxiliae in het gehele Romeinse rijk werden
ingezet. Het was ook het paard die het voor de Indo-Europese cultuur
mogelijk maakte om vanaf de steppen Europa binnen te trekken.
Het paard had duidelijk een
spirituele betekenis en het lijkt duidelijk dat ook de White Horse een
spirituele betekenis had. Mogelijk was Epona de beschermgodin van het
gebied of van de stam die hem maakten.
Onder
het figuur ligt een steile vallei die bekend staat als de Manger (de Kribbe). Hier is goed te zien hoe smeltwater het landschap hebben
gevormd toen het ijs terugtrok tijdens de laatste ijstijd. Aan de
westelijke helling zijn er sporen terug te vinden van middeleeuwse
landbouw. Van de hellingen van de Manger werd tijdens het schoonmaken
van het paard het Cheese Rolling gehouden. Tegenwoordig is Cheese
Rolling nog steeds een jaarlijks terugkerend evenement. Maar door de
grote hoeveelheid ongelukken wordt hij soms afgelast. We weten dat deze
sport minimaal 200 jaar oud is, maar wanneer hij precies is ontstaan en
waarom is onbekend. Oorspronkelijk was de sport bedoeld voor de locale
dorpelingen die tijdens de festivals het paard hadden schoongemaakt. Bij
de sport wordt er een kaas naar beneden gerold en de deelnemers proberen
er zo snel mogelijk achteraan te gaan. Doordat de heuvel zo stijl is
worden er soms snelheden van meer dan 100 km per uur bereikt. De persoon
die het eerst over de finish komt wint de kaas.
Aan de westelijke kant van de Kribbe ligt een kleine heuvel met een
platte top, die bekend staat als de Dragon Hill, de drakenheuvel. De
legende gaat dat dit de plaats was waar Sint Joris,
Englands
beschermheilige, de draak versloeg. Het bloed van de stervende draak zou
zo giftig geweest zijn dat het het land vergiftigde, zodat er nooit meer
gras groeide en kalk opengelegd werd. Er wordt gesuggereerd dat het
White Horse helemaal geen paard, maar een draak moet voorstellen, maar
dat is onwaarschijnlijk. Op de top van de White Horse Hill ligt een heuvelfort uit de IJzertijd dat bekend staat als Uffington Castle. Het
lijkt alsof het White Horse naar het kasteel toe rent. Het fort ligt op het
hoogste punt van Oxfordshire, op 262 meter en werd in de 7de of 8ste
eeuw v.Chr. gebouwd. De theorie dat het op de plek is gebouwd van koning Arthurs
overwinning op de Saksen bij Badon is dus niet heel erg waarschijnlijk. Het
ontwerp van de verdediging is simpel met een greppel en twee wallen. Op de
binnenste wal, die hoger is dan de buitenste, stond een tijd nadat het fort zelf
was gebouwd een extra verdedigingslinie van steen. Oorspronkelijk lag er alleen
een ingang naar het westen, de kleinere ingangen naar het zuiden en noordoosten
zijn door de
Romeinse Britten gemaakt toen zij het bewoonden. De poortgebouwen
waren van aarde, ondersteund met hout.
Zie ook:
Maiden castle
Boudicca
De Kelten en de Romeinen
