White horse of Uffington


The White Horse of Uffington is het oudste geoglief in Groot-Brittannië. De afbeelding is een gestileerd paard van ongeveer 115 meter in lengte. Het komt op de tweede plaats van wonderen van Groot-Brittannië.
De eerste beschrijving van het ontwerp komt uit 1919, maar het oudste geschrift over de White Horse Hill, waar het heuvelfiguur op is gemaakt, dateert uit 1070 en sinds de 17de eeuw is het een onderwerp van discussie. Omdat de geoglief niet gemaakt is van dateerbaar materiaal, kunnen niet exact vaststellen rond welke periode hij is gemaakt. Er zijn over het algemeen twee theorieën over de leeftijd van de White Horse. De een zegt dat het uit de ijzertijd komt, aangezien het ontwerp hetzelfde is als op munten uit deze tijd, de ander beweert dat het Angelsaksisch is en was bedoeld om de overwinning van koning Alfred op de Denen te vieren. Na recent onderzoek naar de grond op de bodem van de slenk, is gebleken dat de White Horse veel ouder is. Hij stamt uit de late bronstijd, ongeveer 3000 jaar geleden. Vanwege deze hoge leeftijd is het verbazingwekkend dat deze creatie nog steeds te zien is. Het zou minder dan tien jaar duren tot het kalk was overgroeid en opgegaan in het landschap. Tot aan het einde van de 19de eeuw werd het figuur eens in de zeven jaar schoongemaakt. Dit ging gepaard met grote kermissen en markten die drie dagen duurden. Toen deze festivals waren gestopt, werd het monument verwaarloosd en bijna niet meer zichtbaar. Tijdens de tweede wereldoorlog werd het bewust verborgen, om niet te dienen als navigatiepunt voor bommenwerpers. Een tijd hierna nam het English Heritage de zorg voor het paard op zich en herstelde het in zijn oude glorie. Het is opvallend dat de traditie van het schoonmaken van de White Horse zo lang in stand is gebleven, uiteraard was hij gebaseerd op een locaal gebruik en de bevolking moet daar grote waarden aan hebben gehecht.

De beeldtenis is veruit de grootste die op de Britse eilanden voorkomt, hij is 110 meter lang. Het paard is abstract gemaakt, maar duidelijk zijn de vormen zichtbaar die het geheel tot een goede afbeelding maken. Wanneer we kijken naar de stijl van de afbeelding staan we wederom voor een raadsel. De afbeelding kan niet duidelijk worden getypeerd op kunststijl. De eerste theorie om het paard te dateren was afgeleid op Keltische munten uit de La Tène periode. Een aantal Keltische munten vertonen de Keltische paardengodin Epona, die in een groot aantal van de Keltische landen werd vereerd. Mogelijk is de afbeelding op deze godin gebaseerd. Tijdens de vroege jaren 90 van de vorige eeuw hebben archeologen verschillende greppels om en nabij het monument onderzocht en dit bevestigde dat het paardenfiguur is gemaakt door greppels uit te graven en deze vervolgens te vullen met kalkblokken. Sinds de tijd van de constructie is er bijna niets verschoven of veranderd. De reden van bouwen zal waarschijnlijk altijd een mysterie blijven. Het paard kan alleen vanuit de lucht gezien worden en het was wellicht een teken voor de Keltische goden. De afbeelding onderstreept nogmaals wat we via zowel literaire als archeologische bronnen over de Keltische cultuur tijdens de Hallstatt en La Tène periode weten. De Kelten waren uitstekende ruiters en hadden een voorliefde voor paarden. Ze plaatste ze op hun munten en hielde grote paardenraces. Ook worden de paarden vaak in verband met de oorlog vermeld. Kelten hadden een uitstekende cavalerie, die later na de Romeinse verovering als auxiliae in het gehele Romeinse rijk werden ingezet. Het was ook het paard die het voor de Indo-Europese cultuur mogelijk maakte om vanaf de steppen Europa binnen te trekken.

Het paard had duidelijk een spirituele betekenis en het lijkt duidelijk dat ook de White Horse een spirituele betekenis had. Mogelijk was Epona de beschermgodin van het gebied of van de stam die hem maakten.

Onder het figuur ligt een steile vallei die bekend staat als de Manger (de Kribbe). Hier is goed te zien hoe smeltwater het landschap hebben gevormd toen het ijs terugtrok tijdens de laatste ijstijd. Aan de westelijke helling zijn er sporen terug te vinden van middeleeuwse landbouw. Van de hellingen van de Manger werd tijdens het schoonmaken van het paard het Cheese Rolling gehouden. Tegenwoordig is Cheese Rolling nog steeds een jaarlijks terugkerend evenement. Maar door de grote hoeveelheid ongelukken wordt hij soms afgelast. We weten dat deze sport minimaal 200 jaar oud is, maar wanneer hij precies is ontstaan en waarom is onbekend. Oorspronkelijk was de sport bedoeld voor de locale dorpelingen die tijdens de festivals het paard hadden schoongemaakt. Bij de sport wordt er een kaas naar beneden gerold en de deelnemers proberen er zo snel mogelijk achteraan te gaan. Doordat de heuvel zo stijl is worden er soms snelheden van meer dan 100 km per uur bereikt. De persoon die het eerst over de finish komt wint de kaas.


Aan de westelijke kant van de Kribbe ligt een kleine heuvel met een platte top, die bekend staat als de Dragon Hill, de drakenheuvel. De legende gaat dat dit de plaats was waar Sint Joris, Englands beschermheilige, de draak versloeg. Het bloed van de stervende draak zou zo giftig geweest zijn dat het het land vergiftigde, zodat er nooit meer gras groeide en kalk opengelegd werd. Er wordt gesuggereerd dat het White Horse helemaal geen paard, maar een draak moet voorstellen, maar dat is onwaarschijnlijk. Op de top van de White Horse Hill ligt een heuvelfort uit de IJzertijd dat bekend staat als Uffington Castle. Het lijkt alsof het White Horse naar het kasteel toe rent. Het fort ligt op het hoogste punt van Oxfordshire, op 262 meter en werd in de 7de of 8ste eeuw v.Chr. gebouwd. De theorie dat het op de plek is gebouwd van koning Arthurs overwinning op de Saksen bij Badon is dus niet heel erg waarschijnlijk. Het ontwerp van de verdediging is simpel met een greppel en twee wallen. Op de binnenste wal, die hoger is dan de buitenste, stond een tijd nadat het fort zelf was gebouwd een extra verdedigingslinie van steen. Oorspronkelijk lag er alleen een ingang naar het westen, de kleinere ingangen naar het zuiden en noordoosten zijn door de Romeinse Britten gemaakt toen zij het bewoonden. De poortgebouwen waren van aarde, ondersteund met hout.

Zie ook:

Maiden castle
Boudicca
De Kelten en de Romeinen

 

 

 

Gesponsord door Celtic Webmerchant:

                  
Romeins masker € 54,90                 Keltisch sieraad € 12,50            Vikingschil Lillbjars €
11,18

copyright © 2011 CelticBritain.net, Alle rechten voorbehouden.           Sitemap  Contact